« من زیستن در کنار یک عارف را با او تجربه می کنم. دنیا را زیبا می بیند. قانع است، گوئی همه چیز دنیا مال اوست و در عین حال به هیچ چیز تعلق ندارد، حتی به افتخارات علمی! من اضطراب، عجله، و شتاب را در او هیچوقت ندیدم. او هرگز دروغ نگفته است. اساساً در فضای دیگری است، در فضائی کاملاً آرام و بی دغدغه. با اینکه همیشه در حال تفکر ریاضی است اما همواره لبخند به لب دارد. ا و هیچگاه از من و یا از مادرش چیزی را نخواسته است. هرچه به او بدهیم میگوید بهتر از این نمی شود، هیچوت از مطالعه خسته نمی شود،‌ ساعتها و شاید روزها. از نظر قدرت روحی به مرحله ای رسیده است که هروقت اراده کند می خوابد، این روزها با آنکه نشاط لازم را دارد اما معمولا ساکت است و حرف چندانی نمی زند مگر اینکه از او سوال شود.

فکر می کنم این روزها دارم زندگی در کنار یک عارف را تجربه می کنم. این تصویری است که دکتر مسعود درخشان در یک نگاه کلی از فرزندش جمشید درخشان بدست می دهد. توفیق یافتیم با او گفتگوئی داشته باشیم.»

ی